Anu-Chintanam

Greetings Dharma Enthusiasts ❤️

In today’s Article, We turn to an intriguing episode from the Valmiki Ramayana, specifically within the Sundarakanda. Here, we find a captivating narrative that sheds light on the concept of unity and its significance in the context of “ekibhavanti.”

In the Mundakopanishad, there’s a passage

कर्माणि विज्ञानमयश्च आत्मा परेSव्यव्ये एकीभवन्ति।

Certain individuals have grasped the concept that in this context, the individual soul (Jiva) becomes united with the Supreme Being, implying that the individual soul attains a state of godliness. But if we discuss, the interpretation of the term “Ekibhava” means either “mati-ikya” (unity of thought) or “sthana-ikya” (unity of position). Here the question arises: What evidence supports the interpretation of “unity” as “mati-ikya”?

The answer to this question can be found in an episode from the Valmiki Ramayana, specifically in the Sundarakanda. When Sita inquires about Hanuman’s meeting with Rama, Hanuman narrates the events.

ततो निहत्य तरसा
रामो वालिनमाहवे ।
सर्वर्क्षहरिसङ्घानां
सुग्रीवमकरोत् पतिम् ।।५.३५.५१।।

रामसुग्रीवयोरैक्यं
देव्येवं समजायत ।
हनुमन्तं च मां विद्धि
तयोर्दूतमिहागतम् ।। ५.३५.५२ ।।

In this context, Rama swiftly defeats Vali in battle and appoints Sugriva as the leader of the monkey army. The term “Devī,” representing Sita, the word “Ramasugrivayoraikyam” signifies the unity of Rama and Sugriva. However, this unity (Aikya) doesn’t imply a physical merging but rather a shared mindset, friendship, and like-mindedness.

In essence, the term “aikya” is well-established in the sense of unity, supporting the understanding that “ekibhavanti” conveys the idea of becoming unified in thought or purpose.

– Kannada –

ನಮಸ್ಕಾರ ಧರ್ಮ ಪ್ರೇಮಿಗಳೇ ❤️

ಇವತ್ತಿನ ಸಂಚಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣದ ಒಂದು ಕುತೂಹಲಕಾರಿ ಪ್ರಸಂಗವನ್ನು ನೋಡೋಣ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸುಂದರಕಾಂಡದ ಮೂವತ್ತೈದನೆಯ ಸರ್ಗದೊಳಗೆ. ಇಲ್ಲಿ, ನಾವು (ಏಕತಾ) ಏಕತೆಯ ಪರಿಕಲ್ಪನೆ ಮತ್ತು “ಏಕಿಭವಂತಿ”ಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅದರ ಮಹತ್ವದ ಬಗ್ಗೆ ಬೆಳಕು ಚೆಲ್ಲುವ ಆಕರ್ಷಕ ನಿರೂಪಣೆಯನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು.

ಕರ್ಮಾಣಿ ವಿಜ್ಞಾನಮಯಶ್ಚ ಆತ್ಮಾ ಪರೆSವ್ಯಯೇ ಏಕೀಭವಂತಿ!

ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ವೈಯಕ್ತಿಕ ಆತ್ಮ (ಜೀವ) ಪರಮಾತ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಐಕ್ಯವಾಗುತ್ತಾನೆ ಎಂಬ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಕೆಲವು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಗ್ರಹಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಇದು ಜೀವನೇ ಪರಮಾತ್ಮನಾದ ಎಂದು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.

ಮುಂಡಕೋಪನಿಷದ್‌ನಲ್ಲಿ, “ಏಕೀಭಾವ” ಪದದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವನ್ನು “ಮತಿ-ಐಕ್ಯ” (ಚಿಂತನೆಯ ಏಕತೆ) ಅಥವಾ “ಸ್ಥಾನ-ಐಕ್ಯ” (ಸ್ಥಾನದ ಏಕತೆ) ಎಂದು ಅರ್ಥೈಸಬೇಕು. ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ: “ಏಕತೆ”ಯ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವನ್ನು “ಮತಿ-ಐಕ್ಯ” ಎಂದು ಯಾವ ಪುರಾವೆಗಳು ಬೆಂಬಲಿಸುತ್ತವೆ?

ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರವನ್ನು ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣದ ಒಂದು ಪ್ರಸಂಗದಲ್ಲಿ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸುಂದರಕಾಂಡದ ಮೂವತ್ತೈದನೆಯ ಸರ್ಗದಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು. ಹನುಮಂತನ ರಾಮನ ಭೇಟಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಸೀತೆ ವಿಚಾರಿಸಿದಾಗ, ಹನುಮಂತನು ನಡೆದ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.

ತತೋ ನಿಹತ್ಯ ತರಸಾ
ರಾಮೋ ವಾಲಿನಮಾಹವೇ । ಸರ್ವರ್ಕ್ಷಹರಿಸಂಘಾನಾಂ
ಸುಗ್ರೀವಮಕರೋತ್ ಪತಿಮ್ ।। 5.35.51

ರಾಮಸುಗ್ರೀವಯೋರೈಕ್ಯಂ
ದೇವ್ಯೇವಂ ಸಮಾಜಾಯತ ।
ಹನುಮಂತಂ ಚ ಮಾಂ ವಿದ್ಧಿ
ತಯೋರ್ದೂತಮಿಹಾಗತಮ್ ।। 5.35.52

ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ರಾಮನು ವಾಲಿಯನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಸೋಲಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಸುಗ್ರೀವನನ್ನು ವಾನರ ಸೈನ್ಯದ ನಾಯಕನಾಗಿ ನೇಮಿಸುತ್ತಾನೆ. “ದೇವಿ” ಎಂಬ ಪದವು ಸೀತೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ, “ರಾಮಸುಗ್ರೀವಯೋರೈಕ್ಯಂ” ಎಂಬ ಪದವು ರಾಮ ಮತ್ತು ಸುಗ್ರೀವನ ಏಕತೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಈ ಏಕತೆಯು ಭೌತಿಕ ವಿಲೀನವನ್ನು ಸೂಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಆದರೆ ಹಂಚಿಕೆಯ ಮನಸ್ಥಿತಿ, ಸ್ನೇಹ ಮತ್ತು ಸಮಾನ ಮನಸ್ಕತೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.

ಮೂಲಭೂತವಾಗಿ, “ಐಕ್ಯ” ಎಂಬ ಪದವು ಏಕತೆಯ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಹಿಂದೆ ಹೇಳಿದಂತೆ ಅರ್ಥೈಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಉಪನಿಷತ್ ನಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖ ಮಾಡಿರುವ “ಏಕೀಭವಂತಿ” ಎಂಬಲ್ಲಿ ಆಲೋಚನೆ ಅಥವಾ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಏಕೀಕರಣಗೊಳ್ಳುವ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.

– Hindi –

नमस्कार धर्म प्रेमियों ❤️

हम वाल्मिकी रामायण के एक दिलचस्प प्रसंग की ओर मुड़ते हैं, विशेष रूप से सुंदरकांड के पैंतीसवें सर्ग के भीतर। यहां, हमें एक मनोरम कथा मिलती है जो (एकता) एकता की अवधारणा और उपनिषत् में उल्लिखित “एकीभवन्ति” पद के संदर्भ में इसके महत्व पर प्रकाश डालती है।

मुंडकोपनिषद में, एक अनुच्छेद है

कर्माणि विज्ञानमयश्च आत्मा परेSव्यये एकीभवन्ति।

कुछ व्यक्तियों ने इस अवधारणा को समझ लिया है कि इस संदर्भ में, व्यक्तिगत आत्मा (जीव) सर्वोच्च सत्ता के साथ एकजुट हो जाती है, जिसका अर्थ है कि व्यक्तिगत आत्मा ईश्वरत्व की स्थिति प्राप्त कर लेती है। पर उसमें “एकिभाव” शब्द की व्याख्या “मति-ऐक्य” (विचार की एकता) या “स्थान-ऐक्य” (स्थान की एकता) के रूप में की गई है। यह सवाल उठता है: कौन सा प्रमाण “एकता” की “मति-ऐक्य” के रूप में व्याख्या का समर्थन करता है?

इस प्रश्न का उत्तर वाल्मिकी रामायण के एक प्रसंग में पाया जा सकता है, विशेषकर सुन्दरकाण्ड के पैंतीसवें सर्ग में। जब सीता हनुमान से राम की मुलाकात के बारे में पूछती हैं, तो हनुमान घटना का वर्णन करते हैं।

ततो निहत्य तरसा
रामो वालिनमाहवे ।
सर्वर्क्षहरिसङ्घानां
सुग्रीवमकरोत् पतिम् ।५.३५.५१।।

रामसुग्रीवयोरैक्यं
देव्येवं समजायत ।
हनुमन्तं च मां विद्धि
तयोर्दूतमिहागतम् ।। ५.३५.५२ ।।

इस वृत्तांत में, राम ने वाली को युद्ध में तेजी से हरा दिया और सुग्रीव को वानर सेना का नेता नियुक्त किया। शब्द “देवी”, सीता का प्रतिनिधित्व करता है, शब्द “रामसुग्रीवयोरैक्यं” राम और सुग्रीव की एकता का प्रतीक है। हालाँकि, इस एकता का तात्पर्य भौतिक विलीनता नहीं है, बल्कि एक साझा मानसिकता, मित्रता और समान विचारधारा है।

संक्षेप में, “ऐक्य” शब्द एकता के अर्थ में अच्छी तरह से स्थापित है, इस समझ का समर्थन करते हुए कि “एकीभवन्ति” विचार या स्थान में एकीकृत होने का विचार व्यक्त करता है।