Anu-Chintanam

The Bhagavad Gita is a sacred text of Hinduism and one of the most important philosophical and spiritual classics in the world. It is a 700-verse epic that is part of the ancient Indian epic, the Mahabharata.

The Bhagavad Gita is written in the form of a dialogue between Prince Arjuna and the god Krishna, who serves as his charioteer. The conversation takes place on the battlefield of Kurukshetra just before the start of a great war. Arjuna is filled with doubt and moral dilemma about fighting in the war, as he sees his own relatives and beloved ones on the opposing side.

Krishna imparts spiritual wisdom, guidance, and teachings to Arjuna, addressing his doubts and providing him with insights into life, duty, and the nature of reality. The Gita covers a wide range of philosophical and ethical topics, including the nature of the self (Atman), the universe, and the ultimate reality (Brahman).

The central theme of the Bhagavad Gita is the concept of dharma, which can be understood as one’s duty, righteousness, or moral responsibility. Krishna emphasizes the importance of performing one’s duties without attachment to the results, surrendering to the divine will, and seeking self-realization through devotion, knowledge, and disciplined action.

The teachings of the Bhagavad Gita have had a profound influence on Hindu philosophy, spirituality, and Indian culture. It has been interpreted and commented upon by numerous scholars, philosophers, and spiritual leaders throughout history. The Gita’s teachings have also inspired people of various backgrounds and religions, offering insights into life’s challenges, ethics, and the path to spiritual enlightenment.

It’s important to note that the Bhagavad Gita is a complex and nuanced text, and its interpretation can vary. Different philosophical schools within Hinduism may emphasize different aspects of its teachings. Many translations and commentaries are available in various languages to help individuals understand and explore its profound wisdom.

योगस्थ: कुरु कर्माणि सङ्गं त्यक्त्वा धनञ्जय |
सिद्ध्यसिद्ध्यो: समो भूत्वा समत्वं योग उच्यते ||

English – Be steadfast in the performance of your duty, O Arjun, abandoning attachment to success and failure. Such equanimity is called Yog.

In this passage, the statement is addressed to Arjuna, a character from the Hindu epic, the Bhagavad Gita. The Krishna is advising Arjuna to adopt a particular mindset or approach towards his duty. Here’s an explanation of the key elements:

1. Be steadfast in the performance of your duty: This means that Arjuna should remain committed and dedicated to fulfilling his responsibilities and obligations. It emphasizes the importance of carrying out his duties with sincerity and diligence.

2. Abandon attachment to success and failure: Arjuna is encouraged to let go of his attachment to the outcomes or results of his actions. This means that he should not be overly focused on achieving success or avoiding failure. Instead, he should focus on performing his duty to the best of his ability without being unduly influenced or affected by the eventual outcomes.

3. Equanimity: Krishna states that maintaining equanimity is crucial. Equanimity refers to a state of mental calmness, composure, and balance. It implies not getting excessively elated or despondent based on the outcomes of one’s actions. By cultivating equanimity, Arjuna can maintain inner stability and avoid being swayed by the highs and lows that success and failure may bring.

4. Yog: The passage concludes by stating that such equanimity or mental balance is referred to as “Yog.” The term “Yog” here is not limited to physical exercise or meditation but rather refers to a state of unity and harmony between the individual self and the universal consciousness. It encompasses a holistic approach to life, including moral and ethical principles, self-discipline, meditation, and spiritual awareness.

In summary, the passage advises Arjuna to remain dedicated to his duties, perform them sincerely, and let go of attachment to outcomes. By cultivating equanimity, he can attain a state of unity and balance, which is referred to as “Yog.” This guidance is intended to help Arjun navigate the challenges he faces and maintain a calm and focused mindset.

Kannada – ಓ ಅರ್ಜುನ, ಯಶಸ್ಸು ಮತ್ತು ವೈಫಲ್ಯದ ಮೋಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ನಿಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿರಿ. ಅಂತಹ ಸಮಚಿತ್ತವನ್ನು ಯೋಗ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಈ ಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಹೇಳಿಕೆಯು ಹಿಂದೂ ಮಹಾಕಾವ್ಯವಾದ ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ ಪಾತ್ರವಾದ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಉದ್ದೇಶಿಸಲಾಗಿದೆ. ಕೃಷ್ಣನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ತನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯದ ಕಡೆಗೆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಅಥವಾ ವಿಧಾನವನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಲಹೆ ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶಗಳ ವಿವರಣೆ ಇಲ್ಲಿದೆ:

1. ನಿಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯ ನಿರ್ವಹಣೆಯಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿರಿ: ಇದರರ್ಥ ಅರ್ಜುನನು ತನ್ನ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಲು ಬದ್ಧನಾಗಿ ಮತ್ತು ಸಮರ್ಪಿತನಾಗಿ ಉಳಿಯಬೇಕು. ಇದು ತನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ ಮತ್ತು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ನಿರ್ವಹಿಸುವ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಒತ್ತಿಹೇಳುತ್ತದೆ.

2. ಯಶಸ್ಸು ಮತ್ತು ವೈಫಲ್ಯದ ಬಾಂಧವ್ಯವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ: ಅರ್ಜುನನು ತನ್ನ ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಫಲಿತಾಂಶಗಳು ಅಥವಾ ಫಲಿತಾಂಶಗಳಿಗೆ ಅವನ ಬಾಂಧವ್ಯವನ್ನು ಬಿಡಲು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರರ್ಥ ಅವನು ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಅಥವಾ ವೈಫಲ್ಯವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲು ಹೆಚ್ಚು ಗಮನಹರಿಸಬಾರದು. ಬದಲಾಗಿ, ಅವರು ಅನಗತ್ಯವಾಗಿ ಪ್ರಭಾವಿತರಾಗದೆ ಅಥವಾ ಅಂತಿಮ ಫಲಿತಾಂಶಗಳಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತರಾಗದೆ ತಮ್ಮ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ತಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವತ್ತ ಗಮನಹರಿಸಬೇಕು.

3. ಸಮಚಿತ್ತತೆ: ಸಮಚಿತ್ತತೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ನಿರ್ಣಾಯಕ ಎಂದು ಕೃಷ್ಣ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಸಮಚಿತ್ತತೆ ಮಾನಸಿಕ ಶಾಂತತೆ, ಹಿಡಿತ ಮತ್ತು ಸಮತೋಲನದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಒಬ್ಬರ ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಫಲಿತಾಂಶಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಅತಿಯಾದ ಉತ್ಸಾಹ ಅಥವಾ ಹತಾಶೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಇದು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಸಮಚಿತ್ತವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರ ಮೂಲಕ, ಅರ್ಜುನನು ಆಂತರಿಕ ಸ್ಥಿರತೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಮತ್ತು ಯಶಸ್ಸು ಮತ್ತು ವೈಫಲ್ಯವನ್ನು ತರಬಹುದಾದ ಏರಿಳಿತಗಳಿಂದ ದೂರವಿಡಬಹುದು.

4. ಯೋಗ: ಅಂತಹ ಸಮಚಿತ್ತತೆ ಅಥವಾ ಮಾನಸಿಕ ಸಮತೋಲನವನ್ನು “ಯೋಗ” ಎಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುವ ಮೂಲಕ ಭಾಗವು ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ “ಯೋಗ” ಎಂಬ ಪದವು ದೈಹಿಕ ವ್ಯಾಯಾಮ ಅಥವಾ ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿಲ್ಲ ಆದರೆ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸ್ವಯಂ ಮತ್ತು ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ನಡುವಿನ ಏಕತೆ ಮತ್ತು ಸಾಮರಸ್ಯದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ನೈತಿಕ ಮತ್ತು ನೈತಿಕ ತತ್ವಗಳು, ಸ್ವಯಂ-ಶಿಸ್ತು, ಧ್ಯಾನ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಅರಿವು ಸೇರಿದಂತೆ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಸಮಗ್ರ ವಿಧಾನವನ್ನು ಒಳಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಸಾರಾಂಶದಲ್ಲಿ, ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ತನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯಗಳಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿತನಾಗಿರಲು ಸಲಹೆ ನೀಡುತ್ತದೆ, ಅವುಗಳನ್ನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸಿ ಮತ್ತು ಫಲಿತಾಂಶಗಳಿಗೆ ಬಾಂಧವ್ಯವನ್ನು ಬಿಡಿ. ಸಮಚಿತ್ತವನ್ನು ಬೆಳೆಸುವ ಮೂಲಕ, ಅವನು ಏಕತೆ ಮತ್ತು ಸಮತೋಲನದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು, ಇದನ್ನು “ಯೋಗ” ಎಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನವು ಅರ್ಜುನನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಸವಾಲುಗಳ ಉತ್ತರವನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಮತ್ತು ಶಾಂತ ಮತ್ತು ಕೇಂದ್ರೀಕೃತ ಮನಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುವ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ.

हे अर्जुन, सफलता और विफलता की आसक्ति को त्यागकर अपने कर्तव्य के पालन में दृढ़ रहो। ऐसी समता को योग कहते हैं।

इस परिच्छेद में, कथन हिंदू महाकाव्य, भगवद गीता के एक पात्र, अर्जुन को संबोधित है। कृष्ण अर्जुन को अपने कर्तव्य के प्रति एक विशेष मानसिकता या दृष्टिकोण अपनाने की सलाह दे रहे हैं। यहां प्रमुख तत्वों की व्याख्या दी गई है:

1. अपने कर्तव्य के पालन में दृढ़ रहें: इसका अर्थ है कि अर्जुन को अपनी जिम्मेदारियों और दायित्वों को पूरा करने के लिए प्रतिबद्ध और समर्पित रहना चाहिए। यह अपने कर्तव्यों को ईमानदारी और परिश्रम से निभाने के महत्व पर जोर देता है।

2. सफलता और असफलता के प्रति आसक्ति को त्यागें: अर्जुन को अपने कार्यों के परिणामों या नतीजों के प्रति अपनी आसक्ति को त्यागने के लिए प्रोत्साहित किया जाता है। इसका मतलब यह है कि उसे सफलता प्राप्त करने या विफलता से बचने पर अत्यधिक ध्यान केंद्रित नहीं करना चाहिए। इसके बजाय, उसे अंतिम परिणामों से अनावश्यक रूप से प्रभावित या प्रभावित हुए बिना अपनी सर्वोत्तम क्षमता से अपना कर्तव्य निभाने पर ध्यान केंद्रित करना चाहिए।

3. समभाव: कृष्ण कहते हैं कि समभाव बनाए रखना महत्वपूर्ण है। समभाव का तात्पर्य मानसिक शांति, संयम और संतुलन की स्थिति से है। इसका तात्पर्य किसी के कार्यों के परिणामों के आधार पर अत्यधिक उत्साहित या निराश न होना है। समभाव विकसित करके, अर्जुन आंतरिक स्थिरता बनाए रख सकता है और सफलता और विफलता द्वारा लाए जाने वाले उतार-चढ़ाव से प्रभावित होने से बच सकता है।

4. योग: यह अनुच्छेद यह कहते हुए समाप्त होता है कि ऐसी समता या मानसिक संतुलन को “योग” कहा जाता है। यहां “योग” शब्द केवल शारीरिक व्यायाम या ध्यान तक ही सीमित नहीं है, बल्कि व्यक्तिगत स्व और सार्वभौमिक चेतना के बीच एकता और सद्भाव की स्थिति को संदर्भित करता है। इसमें जीवन के प्रति समग्र दृष्टिकोण शामिल है, जिसमें नैतिक और नैतिक सिद्धांत, आत्म-अनुशासन, ध्यान और आध्यात्मिक जागरूकता शामिल है।

संक्षेप में, यह अनुच्छेद अर्जुन को अपने कर्तव्यों के प्रति समर्पित रहने, उन्हें ईमानदारी से निभाने और परिणामों के प्रति आसक्ति को त्यागने की सलाह देता है। समभाव विकसित करके, वह एकता और संतुलन की स्थिति प्राप्त कर सकता है, जिसे “योग” कहा जाता है। इस मार्गदर्शन का उद्देश्य अर्जुन को उनके सामने आने वाली चुनौतियों से निपटने और शांत और केंद्रित मानसिकता बनाए रखने में मदद करता है।

Sanskrit – कर्तव्यनिष्पादने दृढः भव अर्जुन सफलताविफलतासङ्गं त्यक्त्वा। एतादृशी समता योग उच्यते।

अस्मिन् खण्डे हिन्दुमहाकाव्यस्य भगवद्गीतायाः पात्रस्य अर्जुनस्य कृते वचनं सम्बोधितम् वर्तते । कृष्णः अर्जुनं प्रति स्वकर्तव्यस्य विशेषां मानसिकतां वा दृष्टिकोणं वा स्वीकर्तुम् उपदेशं ददाति। अत्र मुख्यतत्त्वानां व्याख्या वर्णिता :

1. स्वकर्तव्यनिष्पादने स्थिरः भवतु : अर्जुनः स्वदायित्वस्य निर्वहणे प्रतिबद्धः समर्पितः च तिष्ठेत् इति अर्थः । निष्कपटतया, परिश्रमेण च स्वकर्तव्यनिर्वहणस्य महत्त्वं बोधयति कृष्णः ।

2. सफलता-असफलता-सङ्गं परित्यजतु : अर्जुनः स्वकर्मणां परिणामेषु आसक्तिं त्यक्तुं प्रोत्साहितः भवति कृष्णेन । सफलताप्राप्त्यर्थं असफलतापरिहारे वा अतिशयेन ध्यानं न कर्तव्यमिति भावः । अपि तु अन्त्यपरिणामेन अनुचितरूपेण प्रभावितः न भूत्वा यथाशक्ति स्वकर्तव्यनिर्वहणे एव ध्यानं दातव्यम् ।

3. समता : कृष्णः कथयति यत् समतायाः निर्वहणं महत्त्वपूर्णं वर्तते । समता मानसिकशान्ततायाः, संयमस्य, संतुलनस्य च अवस्थां निर्दिशति । स्वस्य कर्मणां परिणामाधारितं अतिशयेन उल्लासः वा निराशः वा न भवति इति तात्पर्यम् । समतायाः संवर्धनेन अर्जुनः आन्तरिकस्थिरतां निर्वाहयितुं शक्नोति, सफलता-असफलता च ये उच्च-नीच-स्तरयोः आनयनं कर्तुं शक्नुवन्ति, तेषां डुलनं परिहरितुं शक्नोति

4. योगः – एतादृशं समत्वं वा मानसिकसन्तुलनं वा “योगः” इति निर्दिश्यते इति । अत्र “योग” इति पदं शारीरिकव्यायामपर्यन्तं ध्यानं वा सीमितं न भवति अपितु व्यक्तिगतात्मना सार्वभौमचेतनायाः च एकतायाः सामञ्जस्यस्य च अवस्थां निर्दिशति नैतिक-नैतिकसिद्धान्ताः, आत्म-अनुशासनं, ध्यानं, आध्यात्मिकजागरूकता च समाविष्टाः जीवनस्य समग्रदृष्टिः अस्मिन् समाविष्टा वर्तते ।

सारांशेन अर्जुनं स्वकर्तव्येषु समर्पितं भवितुं, तत् निश्छलतया कर्तुं, परिणामेषु आसक्तिं त्यक्तुं च खण्डः उपदेशं ददाति । समतायाः संवर्धनेन सः एकतायाः संतुलनस्य च अवस्थां प्राप्तुं शक्नोति, या “योगः” इति निर्दिश्यते । एतत् मार्गदर्शनं अर्जुनस्य सम्मुखीभूतानां परिहारमार्गस्य दर्शनाय, शान्तं, केन्द्रितं च मानसिकतां निर्वाहयितुं साहाय्यं कर्तुम् उद्दिष्टम् वर्तते ।